فعلا خداحافظ!

بازی کردن با احساسات و عواطف ديگران خيلی لذت بخشه؟اونم باکسی که از نظر روحی کاملا داغونه!خورد کردن ديگران به چه قيمتی؟ديگران رو ملعبه دست قرار دادن به چه بهونه ای؟حرف نسنجیده زدن به چه دلیل؟افسوس که اثر زخمها خیلی دیر از بین میره.شاید هم هیچ وقت از بین نره.وقتی یاد زخمها میفتی تنها کاری که میشه ومیتونی انجام بدی اینه که آه بکشی.
آخه خدايا امتحان تا کی؟چرا نميذاری راحت باشم؟چرا؟؟
تا یه مدت اینجا چیزی نوشته نمیشه.این آواز رو گوش بدین.
فعلا خداحافظ.
  
نویسنده : سمن ; ساعت ۱٢:٤٢ ‎ق.ظ روز شنبه ۳٠ آذر ۱۳۸۱